Dit keer verhuizen we naar een plek, bijna in het midden van ons land. Het is dé plek op de grens tussen Gelderland en Utrecht, is bekend vanwege haar Kernhemse kazen én Suske en Wiske zochten er ooit naar Het Witte Wief. Van Sittard in rap tempo nu naar Ede, een stad in de Gelderse Vallei.

Wie van een beetje avontuur houdt, is in Ede op de juiste plek, want in het noorden van Ede, richting de begraafplaats, ligt landgoed Kernhem. Het landgoed bevat een in 1803 gebouwd landhuisop de fundamenten van een middeleeuws kasteel. Over deze plek doen de wildste verhalen de ronde.

Bloedsteen

Ergens op het landgoed – niet ver van het landhuis – ligt een eeuwenoude grafheuvel. Dit zou een heilige plaats zijn, waar de voorouders van het Edese volk allerlei rituelen en inwijdingen uitvoerden. Voor die heuvel, ligt de Bloedsteen, een grote platte steen. De naam ontleent de steen aan het verhaal, dat er vele offers op die steen zijn gemaakt. Sommige Edenaren geloven er heilig in, dat wanneer je met volle maan in de steen prikt met een speld, er bloed uit de steen druipt.

Het Witte Wief

Maar dat is nog niet alles, want naast een eeuwenoude offersteen spookt het er ook nog.

Er zijn verhalen van mensen die tijdens een wandeling een witte schim voorbij zagen komen of rare dingen op foto’s vastlegden. Dit zou het witte wief kunnen zijn.  In de middeleeuwen had Kernhem namelijk een kasteelheer. De dochter van deze kasteelheer was gek op een ridder, die op een dag vertrok voor een veldslag met de belofte dat hij terug zou komen voor haar. Iedere dag dwaalde de dochter over het landgoed, in de hoop dat de ridder was teruggekomen. Jaren gingen voorbij, maar de ridder kwam nooit terug. Volgens sommigen dwaalt de geest van de dochter nog steeds rond over het landgoed, voor eeuwig wachtend op de terugkeer van haar ridder.

Suske en Wiske gingen ook op zoek. Tijdens een vakantie in Ede kwamen ze zogezegd het Witte Wief op het spoor. Ze krijgen hier hulp bij van Piet Pijl, een Edenaar die ook daadwerkelijk heeft bestaan: Pijl was er jaren boekhandelaar.

Muurschilderingen

Toch maar niet griezelen? Er is nog genoeg anders te zien in deze plaats, daar in het midden van Nederland. Kom je met de trein? Verlaat dan het station via het Zuidplein en sla rechtsaf. Daar is de Kop van de Parkweg. Een opvallend stukje Ede, want je ziet er allerhande tropische muurschilderingen. Wel met hier en daar wat onkruid, maar dat mag de pret niet bederven.

Voor veel Edenaren heeft de Kop van de Parkweg vele herinneringen. Jongeren rookten hun allereerste joint bij jongerencentrum Octopus en na het stappen shoarma halen bij Ossi. Het was één van de uitgaansgebieden in Ede.

Stadscentrum

Maar er is meer. Zo heeft Ede een klein maar gezellig stadscentrum dat in de laatste jaren steeds meer winkels en voorzieningen heeft gekregen. De plaats veranderde daardoor van een ‘lokaal provinciaal dorp’ naar een ‘dorp van formaat’. Zo waren merken als McDonalds en het inmiddels ter ziele gegane V&D tot midden jaren ‘90 nog ver te zoeken. Later zijn deze merken in het centrum gevestigd.

Museumplein

Zo tussen al het lopen door (en als je in de avond wil griezelen, handig om hier alvast langs te gaan) is het heerlijk even een drankje te pakken op de vele terrasjes die Ede kent. Het Museumplein – nabij station Ede Centrum – herbergt een groot aantal tentjes waar je zowel lekker kunt eten als gewoon een drankje pakken. Van Steaks bij Steak & Zo tot een lekkere neut en goede muziek bij Substitute. Wie op 19 april in Ede is heeft trouwens geluk, want dan opent op datzelfde Museumplein een nieuw Tapasrestaurant: ‘t Zusje. Deze formule draait momenteel al succesvol in Arnhem en Apeldoorn!

Sunday Blues

Ede organiseert al jaren Sunday Blues, een Bluesfestival met vele bekende en onbekende blues artiesten. Leuk aan dit festival is dat die niet op een festivalterrein, maar in de diverse kroegen op het Museumplein plaatsvindt.

‘Dus onder het genot van een bourbon whisky, een biertje of een ander drankje kun je op de eerste zondag van april van 16.00 uur tot 20.00 uur volop genieten van elektrische gitaren, mondharmonica’s, piano’s, bas en drums’, schrijven de ondernemers op Museumpleinede.nl.

Het oude ENKA terrein

Wie op ENKA woont kent het waarschijnlijk al: de indrukwekkende oude westhal van de ENKA-fabriek, de vroegere productiehal van de kunstzijdefabriek ENKA. In 2001 is de fabriek gesloten, in 2008 werd begonnen met de sloop. In de oude productiehal is nu een centrum waar je fietsen kunt bekijken en testen. Leuk als je op zoek bent naar een nieuwe fiets, maar vooral om de oude productiehal eens te zien. Ook een zwembad – het ENKA-bad – maakte vroeger deel uit van het terrein.

De stadse drukte ontlopen

De stadse drukte even zat? Niet ver in oostelijke richting vindt je de Ginkelse Heide,  een heidegebied dat wordt afgewisseld met bos. Leuk om te weten: op 17 september 1944 vonden er geallieerde luchtlandingen plaats vanwege Operatie Market Garden. De luchtlandingen worden jaarlijks herdacht bij het Airborne monument nabij de Verlengde Arnhemseweg (N224).

Tot slot: Zuid-Ginkel a.k.a. Juffrouw Tok

Bijkomen bij Zuid-Ginkel na een stevige wandeling op de Ginkelse Heide met een bord Pannegies of stoofpeertjes. Dát is wat de Edenaren vroeger wel eens deden. Pannegies is een oud Veluwse benaming voor een stoofpot van vlees, was relatief goedkoop en gemakkelijk te bereiden. Het werd vaak gemaakt van schapenvlees met seizoensgroenten.

Tegenwoordig serveren ze er geen Pannegies meer, maar kippenvlees van Juffrouw Tok. Ook zitten er nog een partycentrum en een brasserie.

Er is natuurlijk nog veel meer te zien in Ede en de regio. Van Kasteel Hoekelum tot de Hoge Veluwe.