First day at college. Lange tijd dacht ik eraan te ontkomen, maar nu zit ik er ook op. Want ja, studies gaan gewoon door toch? Teams kende ik al, evenals baasje Microsoft. Mijn eerste echte stappen – na ooit een proeftuin gemaakt te hebben – met dit tooltje.

Kwart voor tien. Ik open de ontvangen uitnodiging terwijl ik nog half in ‘t vorige gesprek zit (het is al de hele ochtend druk). Mijn laptop meldt dat ik de keuze heb op Teams installeren of de hele bende in m’n browser te draaien. Kan kloppen, want bij eerder gebruik werkte ik in de cloud. Maar bij gebrek aan zinvolle invulling op deze kroon van technologie, besluit ik het Microsoft-bestand maar te downloaden en te installeren. Wel zo handig, want m’n doc’s bewerk ik in een browser gerelateerd programma in de cloud. 

De installatie verloopt vrij vlot, enkele minuten later kan ik inloggen. Meteen na het inloggen duikt het eerste hoofd op. Met familie, waarschijnlijk, die hem helpt het apparaat in te stellen. Niet veel later druppelen m’n jaargenoten – bijna allen de negenentwintig gepasseerd – binnen. ‘Goedemorgen’, klinkt het her en der, maar ik besluit m’n micro uit te laten. Geen zin in galm, haperende verbindingen en wat nog meer.

Docent W. logt ook in op Teams. Het kadertje is niet wat je normaal als student zou verwachten. Nee, geen type meneer Kwel (Billy Turf) of meester Ster (Pietje Bell) die voor de klas staat met een uitgebreide PowerPoint presentatie (althans, zo ging het vroeger altijd), maar een gemotiveerd persoon die vóór de webcam z’n klasje – heel groot is-ie nou ook weer niet – door de taaie kost uit een boek beginnend met het woord ‘Bouwstenen’ heen loodst. 

Maar alles is wennen, zo ook het les volgen op Teams. Dat blijkt wel als verschillende deelnemers camera en microfoon nog open hebben staan. In het begin liet ik slechts m’n snuit zien en stem horen, maar al snel had ik de zaak op ‘gedempt’ staan. Het zou wel eens gedonder kunnen opleveren en dat gebeurde al snel; spraak en scherm haperden. Collega-jaargenoten melden dit voorzichtig in bijbehorende vergaderchat en al snel is het probleem gefixt. 

Het is even zoeken, maar dan heb je ook wat. Teams lijkt in sommige opzichten zelfs beter te werken dan het eigen intranet, waar het even zoeken is naar de mogelijkheid je docent te mailen omdat je je huiswerk af hebt. Veel van het leven van m’n jaargenoten is er niet te zien, op een verdwaalde scholier wiens moeder toevallig jaargenote is na, die in dezelfde ruimte verblijft. Maar in tijden van corona is Teams een prima manier om vooruit te komen.